Kara Gözlüme

Evet, karagözlüm seni çok özledim. Ama sen yoksun seni kalbimin en ücra yerine gömmeye çalışıyorum olmuyor. Yapamıyorum gömemiyorum seninle geçirdiğimiz onca yılı unutamıyorum. Silkelenen ip kendime gelmek istiyorum ya onlar mazide kaldı yeter artık demek istiyorum. Olmuyor be kara gözlüm olmuyor yapamıyorum. Hem nasıl unutabilirim. Yağmur altında şemsiyemize düşen damlaları. Peki, seni ilk öptüğümde kalbimin yerinden çıkacakmış gibi olmasını. Ya sosisçide geçirdiğimiz o keyifli dakikalara ne demeli. Hayır, aşkım beynim unutmak istese bile yüreğim izin vermiyor. Bu acı gerçeği kabullenemiyorum. Kabul etmek istemiyorum. Ama sen yoksun yokluğun acı veriyor bana bu öyle bir acı ki tarif edemem sana. Bir ömür için söz vermiştik birbirimize. Beraber yaşlanacaktık ve beraber ölecektik. Ama sen oyunbozanlık yaptın çok erken bıraktın beni. Biliyorum yoksun ve bir daha gelmeyeceksin keşke zamanı geri alabilsem ve dur bakalım nereye gidiyorsun diyebilsem. Ama olmadı engel olamadım bu zamansız gidişine ve alışamadım sensizliğe
Dun gece bir rüya gördüm üzerinde beyaz ama kirli beyaz bir elbise elini bana doğru uzatmış, kara gözlerinden iki damla yas çenende birleşmiş o yaşlı gözler hayatla inatlaşırcasına parlıyordu. Elinin bos kalacağı endişesi okunuyordu kara gözlerinden. Boynum hafif yanda seni seyrediyorum. o halinde bile o kadar güzelsin ki dayanamıyorum uzatıyorum elimi eline. Elim eline değdiği anda kirli beyaz elbisen oluyor kar beyazı. Etrafa ışık saçılıyor sarmaş dolaş oluyoruz. Meğer ne özlemişim seni meğer ne güzel kokuyormuşsun. Çekiyorum ciğerlerimin en diplerine kadar kokunu. Avuçlarıma alıyorum o çocuksu ve güzel yüzünü. Ağlıyoruz doyasıya ağlamanın bile güzel olduğunu fark ediyor. Her akan damlada kin nefret ve acı ve diyorum ki inadına yasamak inadına ask inadına bir omur seninle. Evet, rüyalarımda yaşatmaya çalışıyorum seni. Bilmiyorum ne kadar başarabileceğimi. Çok özledim seni kara gözlüm çok. Beni böyle bir başıma bırakıp gitmemeliydin. Yüreğim ne kadar dayanır sensizliğe nasıl alışırım yokluğuna bilmiyorum. O mis gibi kokunu özledim. Çok üşüyorum soğuk kış geceleri ah bir kara gözlüm olsa sarılsam ona sıcaklığıyla ısıtsa beni. Ama yoksun ve bir daha gelmeyeceksin biliyorum. Çektiğim nefeste bile sensizliği hissediyorum. Kızardım sana akıttığın her damla gözyaşı için. Ama bana kızacak sen yoksun. sayende ağlamayı öğrendim. Ağlamanın güzelliğini öğrendim öğrettin bana. Evet, ağlıyorum her damlada sana duyulan özlem var aşk var sana duyulan sevgi var. Ah be karagözlüm sıramsımıydı gitmenin bunca plan yapmışız. Hani güzel bahçeli bir ev yapacaktık ve bu evde yaşlanacaktık aşkımızla birlikte. Hani çocuğumuzun mutlu olduğunu görecektik. İyi bir gelecek bırakacaktık. Hayır, sensiz hiçbir şey olmuyor karagözlüm. Özledim seni karagözlüm hiçbir şey değil de bu ani gidişin çok koydu bana. Yok, unutamıyorum unutmak geleceğe bakmak istiyorum olmuyor yapamıyorum.
Çok zor değilmiş ellerini tutmak
Çok zor değilmiş kıvır kıvır saçlarını okşamak
Çok zor değilmiş sımsıkı sarılıp kalp atışlarını hissetmek
Çok zor değilmiş
İki satir mesajla seni seviyorum demek
Çok zor değilmiş hafif bir tebessüm ve yanağına konan küçücük bir öpücük
Çok zor değilmiş o güzel gözlerine uzun uzun bakmak zor değilmiş kara gözlüm
Zor olan sadece acılarla birlik de yaşamayı öğrenmek seni seviyorum
Şiirlerde yaşatmaya çalışıyorum seni ama başaramıyorum galiba hep keşke diyorum. Daha fazla beraber zaman geçirseydik. Özledim seni karagözlüm hem de çok özledim
Yağmurlu bir sonbahar akşamı şemsiyenin altında yürümek seninle ellerimiz terlerdi sarılırdım sana tüm temiz duygularımla ilk öptüğümde başka bir şey değsin istemezdim dudaklarıma. Çok özlemişim seni sanki km lirce uzağımdasın ulaşamıyorum sana. Arzuluyorum istiyorum tüm benliğimle