dishekartal
Moderatör
Mesaj Sayısı: 287
Yaş: 19
Kayıt tarihi: 14/11/08
 |  Konu: Sana Değen Her Damla Yağmur El İzim Olsun  Salı Mayıs 26, 2009 6:59 pm | |
| [b]Belki
platonik bir şiir belki gerçektende bir mektup yada belki bir kaç kalem
çiziğidir bu yazdıklarım ama: bu gece yine doluyum boğazıma kadar hemde.
Hatırlarmısın bilmem ama neye inandıramazsam seni hep: `benim üzerime
sewdamızın üzerine yemin et o zaman!` derdin bana.Eğer doğruysa
dediklerim ederdim yeminimi aslanlar gibi.Ama pembe bir yalan iken
korkardım pes ederdim.`tamam şaka yaptım` derdim.Bu yüzdendir ki çoğu
kez seni şakalarımla güldüremedim.Lakin ağlatmadımda.Bir rüzgar
değseydi saçlarına birden hawalansaydı o telleri siper ederdim bedenimi
sana.Sana belli etmezdim hani olurya sen bazen bebektin ellerimde bazen
hırçın şımarık bir çocuk şımarmayasın diye.
Şimdi şımar ama.Hak ediyorsun.Bu kadar özleniyorsan eğer; sırf `özleniyorum` diye şımar...
Her şey tamamlanacak değildiya bizimkiside yarım kaldı.Ne ışıksız
odalar kaldı seni anlatmadığım ne bir sesli nede bir sessiz
harf...Herkes biliyor artık seni ve özlediğimi.Senin adında olanları
saklıyorlar benden.Bir dizide bile senin adında karakter warsa
izletmiyorlar bana.Senin adında bir derman bulsalar onu bile
vermeyecekler derdime...Ama biliyorum ben.Gördüğüm duyduğum dokunduğum
her warlıkta olduğun gibi bende saklı olanlardada sen warsın.
Havalar ısındı buralarda.Bilmiyorum bizim oralar nasıldır?Ama yağmur
sık yağar bu mevsimde bizim oralara bilirim.Islanayım dersen sırf yaş
olmak için atma kendini sokaklarına o şehrin.Olmaz aslında ama hani
belki...Ben geleyim aklına yağmurlarda sana senin için ıslandığımı
hatırla diye.Saçına değen her damla yağmurda; el izim olsun.(Saçlarını
okşayan)
Sitem etmekten yoruldu gönlüm.Vazgeçmelerim bile pes etti.Vazgeçemez
oldu sewdandan.Unutulursan ama bir gün kalemi alıpda onunla konuşmaya
dalarsan onun gözlerini hatırlama sakın.Ağlayamazsın çünkü bir
daha.Eğer o gözlerde destanlar yazıyorsan boşuna çabalama sen onu
unutamazsın...
Al işte hadi...Yine tükenirken harflerim senin tükenmezliğinin ağrısı
dinmiyor.Yıldızlar misali taht kurdukları gökyüzünde gece görünürlerken
gündüz görünmezlerya.Sende öyle oldun bak.Başımız sağolsun dedim
kalemime öldürdüm seni bir dahakine diriltmek üzere.[/b] |
|
